YoLu SeVGiDeN GeÇeNLeRe...

Her fiil ve düşünce, anında kayda geçip SERİÜL HİSAB gereği karşılık almak üzere kader planımızda yerini alır. Kişi, tuğla örercesine yarınını bina eder. Kah mayın döşer, kah diken eker, kah gül diker kendi levh-i mahfuzuna !..

Tuhaflık şu ki; mayın patladığında kim döşedi diye kızar etrafa! Bahçesini dikenler sarınca komşu bahçıvana öfke kusar! Güller açtığında şaşkına döner!..

Yaşam; özdeki sesler arasında tercihtir. Akıl- Mantık kısıtlı açıları ile seslenirken Nefis- Ego, “Senden iyisi yok, yürü aslanım” diye yalakalaşır! İkisi de hakikati yansıtmaktan uzaktır.

Bir üçüncü ses var içimizde; VİCDAN! Yalan söylemez, torpil geçmez! Onun sesiyle rota alanlar; şaşırmaz! Kader bestesini vicdan notasından okuyan; daimi salat yaşar!
Vicdan nedir mi diyorsun? Vicdan; Özündeki Allah!.. Allah; yalandan beri ve adil! Üzülmek, yıkılmak ve de ziyana uğrayanlardan olmak istemiyorsan kulak ver o sese! Dinle ve derhal gereğini yap! Yaltaklanan egona, ukala aklına prim vermeden!

Allah’ı dinlemezsen ne mi olur?

Aklından bile geçirme!..